Van Dishoeckhuis in Vlissingen

Ad Tramper

Op de Houtkade in Vlissingen, tussen het Droogdok en de Oostkerk verrees in de 18e eeuw een heus stadspaleis, het Van Dishoeckhuis.

Het Van Dishoeckhuis in Vlissingen. Zeeuws Archief, Beeldbank Vlissingen no. PP715.

Anthonie Pieter van Dishoeck was de stichter van het huis. In de volksmond zou het pand tot aan de sloop in 1986 dan ook het Van Dishoeckhuis heten. Jan Pieter van Baurscheit de Jonge tekende voor het ontwerp. Hij is ook de architect van Der Boede in Koudekerke.

Financiering van de bouw was niet echt een probleem. Vader Ewout van Dishoeck verdiende een fortuin in Bengalen en keerde in 1725 met een rijk beladen vloot terug uit de Oost. Anthonie Pieter werd in 1730 raad en was ook vele jaren burgemeester van de stad.

Eind 18e eeuw kocht Abraham van Doorn het pand. Hij was ook eigenaar van Der Boede in Koudekerke. Hij verdiende zijn fortuin in de West.

Van Doorn moest in 1803 het huis beschikbaar stellen aan Napoleon, die Vlissingen kwam inspecteren. Na de aftocht van de Fransen deed het pand tussen 1818 en 1965 dienst als stadhuis.

Op de achtergrond is de kaalslag in de tweede helft van de jaren vijftig goed zichtbaar, van rechtsboven naar linksboven het Dishoeckhuis, de gieterij en het lands magazijn beter bekend als het Arsenaal.

Intussen breidde de Koninklijke Maatschappij De Schelde verder uit. Het stadhuis aan de Houtkade kwam steeds meer geïsoleerd te staan. Ambtenaren konden elkaar soms niet verstaan door het geluid van de pneumatische hamers.

In 1965 vertrokken zij naar het stadhuisplein. Er werden verhuisplannen voor het Van Dishoeckhuis gesmeed. Ondanks alle pogingen – dertig jaar lang – om het Van Dishoeckhuis te redden, lukte dit niet. Op 13 augustus 1986 deelde sloopbedrijf Sagro de eerste klap uit aan het oude raadhuis op de Houtkade.