Het Vergeten Bombardement
Op 10 mei 1940 raakt ons land betrokken bij de Tweede Wereldoorlog als Duitse troepen de Nederlandse grenzen overschrijden. Na het bombardement op Rotterdam op 14 mei geeft Nederland zich in de avond over. Alleen in Zeeland wordt de strijd voortgezet door de Fransen die ons land via België en Zeeuws-Vlaanderen te hulp zijn geschoten. Op 17 mei 1940 zet een Duits bombardement de Zeeuwse hoofdstad in vuur en vlam. Het historische centrum van Middelburg wordt grotendeels verwoest. In 2010 is dit vrijwel vergeten bombardement uitvoerig herdacht.
Het Strijdtoneel begin mei 1940
In de vroege ochtend van 10 mei overschreden Duitse troepen de Nederlandse
grens. Deze schending van de Nederlandse neutraliteit betekende dat Nederland
voor het eerst sinds ruim een eeuw oorlog in Europa moest gaan voeren.
De strijd duurt slechts kort. Na het bombardement op Rotterdam op 14 mei geeft Nederland zich op 15 mei officieel over. De provincie Zeeland is als enige uitgezonderd van de capitulatie. De Fransen, die ons land via België en Zeeuws-Vlaanderen te hulp zijn geschoten, zetten de strijd voort in Zeeland
Duitse Waffen-SS eenheden kregen opdracht dit laatste stukje vrij Nederland onder de voet te lopen. Ondanks de druk van het Nederlandse bestuur ter plaatse weigerden de Franse bondgenoten de strijd in Zeeland te staken. Nadat de verlaten Bathstelling op 15 mei was doorbroken rukten de Duitse strijdkrachten verder op door Zuid-Beveland. Bij de Sloedam kwam de opmars tot stilstand. De Duitsers richtten hun vuur vervolgens op Middelburg.
Zwarte Vrijdag
Na de vreselijke vrijdag 17 mei 1940 kan de balans van het bombardement worden opgemaakt. Middelburg telde gelukkig slechts een twintigtal doden. Dit dankzij het advies van burgemeester mr. dr. J. van Walré de Bordes aan de inwoners om de stad te ontruimen. De materiële schade was echter enorm. In totaal 573 panden (woonhuizen en bedrijven) plus 18 openbare gebouwen waren vernield waardoor 800 Middelburgers dakloos waren geworden.
Wederopbouw
De wederopbouw van het stadshart van Middelburg was een gigantische opgave. Burgemeester Van Walré de Bordes leek niettemin optimistisch: ‘Middelburg kan mooier opgebouwd worden dan het is geweest!’ Bij iedere vorm van plannenmakerij was men echter wel afhankelijk van de opstelling van de Duitse bezetter.
-
Hanny Does-van Baarseb op 4 februari 2011 om 11:17 uurToevallig las ik een artikel van vorig jaar. Mijn ouders hebben het bombardement van Middelburg meegemaakt. Mijn broer John van Baarsen is op 1 april 1940 in een sallonwagen geboren, die stond aan het Molenwater. Mijn vader schreef hierover: Zwaar bombardement boven Middelburg, de meeste Middelburgers gaan op 16 mei de stad verlaten op aandringen van de Burgemeester. Wij blijven omdat we geen enkel adres buiten Middelburg hebben. Wel heb ik slaapgelegenheid gemaakt in de verwarmingskelder van de L.T.S. Hier hebben we het bombardement over ons heen laten komen. Gelukkig is de kelder door geen voltreffer geraakt, en zijn we er goed uitgekomen, hoewel er geen ruit meer in het grote gebouw heel was. De stad stond aan 8 kanten in brand het was verschrikkelijk om dit te zien. 21 mei toestemming gekregen van de ortscommandant om naar Noord Holland te gaan. In de namiddag 17.00 uur vertrokken uit Middelburg met een taxi zonder ruiten. Bij Krabbedijke door de Duitse wacht teruggestuurd. Wij hadden een jongedame bij ons die bij elke controle de duitsers om wist te praten, maar hier lukte het haar niet. Om 21.30 u. waren we weer in Middelburg. 22 mei, Om 6 uur s' morgens met dezelfde taxi weer uit Middelburg naar Bergen op Zoom, vandaar met een andere taxi naar Utrecht, vanaf Utrecht per trein naar Amsterdam. Mijn vader werkte in 1940 aan de Ambachtsschool om daar elektrische installaties te installeren. Mijn oudste broer Bob was toen ruim 2 jaar en de baby John, 6 weken in een reiswiegje. Zo zijn zij toen gevlucht. Jammer dat ik u dit verhaaltje van deze Noord Hollandse familie vorig jaar voor de herdenking niet heb kunnen melden. Wij hebben dus wel een Zeeuw in onze familie, mijn broer John.
-
Hanny Does-van Baarsen op 4 februari 2011 om 11:25 uurIk hoop dat mijn bericht goed overgekomen is. Mijn ouders hebben in de kelder van de Ambachtsschool geschuild tijdens het bombardement van Middelburg. Met een zoontje van ruim 2 en een baby in een reiswiegje van 6 weken. Met vriendelijke groeten, Hanny Does-van Baarsen.
-
Lineke van den Bout, medewerker ZA op 7 februari 2011 om 16:23 uurWat een interessant verhaal! Dank voor het plaatsen Hanny!
