Het probleem met bijnamen: Keesje van Domburg

Lineke van den Bout

Op maandag 24 april 1911 verscheen dit bericht in de Zierikzeesche Nieuwsbode. Van deze Keesje van Domburg zijn ook in de collecties van het Zeeuws Archief een aantal foto’s te vinden. Volgens de overlevering was hij een vrijgezel die ruim 60 jaar lang in de kleding bleef lopen die in de mode was in zijn late tienerjaren. Daardoor was hij een bezienswaardigheid in de badplaats. En blijkbaar liet hij zich die belangstelling graag aanleunen. Misschien verdiende hij er zelfs wel een zakcentje mee.

In het kader van 200 jaar burgerlijke stand ben ik op zoek gegaan naar de overlijdensakte van Keesje. Ik had een jaartal en een plaatsnaam, dus hoe moeilijk kon het zijn? Dat bleek nog niet mee te vallen… Dat Keesje van Domburg een bijnaam was wisten we al lang. Bijnamen waren, zeker voor opvallende types als Keesje, zeer gebruikelijk op Walcheren. In het krantenbericht wordt echter een ‘echte’ naam genoemd, C. van Sluys. Maar zoeken in Zeeuwen Gezocht op deze naam leverde niks op, ook niet op de varianten Van Sluijs en Van Sluis. Ook het doorkijken van het hele register van overlijdens in Domburg in 1911 leverde geen akte op die van Keesje zou kunnen zijn. Dat was vreemd.

De oplossing bleek bij een wat bredere zoektocht: Keesje woonde niet in Domburg maar officieel net over de grens in Aagtekerke. Daar overleed hij ook volgens de overlijdensakte, om precies te zijn op zondag 16 april om half tien ’s ochtends. Hij was 79 jaar eerder, op 20 maart 1832, in Serooskerke (W) geboren. En wel als Cornelis Versluijs, volgens de burgerlijke stand. Vandaar dat ik hem niet kon vinden!

Het gevolg van één en ander is wel dat mensen die op zoek zijn naar de officiële gegevens van Keesje van Domburg deze aktes niet zo snel zullen kunnen vinden. En andersom zullen mensen die Cornelis Versluijs tegenkomen bij hun stamboomonderzoek misschien nooit weten dat hij wereldberoemd was als Keesje van Domburg. Jammer eigenlijk.

De moraal van dit verhaal: bijnamen zijn interessante maar ook ingewikkelde dingen als je archiefonderzoek doet. En geloof niet alles wat je in de krant leest!